പര്വതങ്ങളുടെ മടിത്തട്ടിലാണ് മക്കാ നഗരി പിച്ച വെച്ചത്.അറബികളുടെ പിതാമഹനായ ഇബ്രാഹീം നബി,ഭാര്യ ഹാജരിനെയും പുത്രന് ഇസ്മായീലിനെയും ഈ കുന്നുകളെ ഏല്പ്പിചായിരുന്നുവല്ലോ ജന്മ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയത്.തള്ള പക്ഷി കുഞ്ഞുങ്ങളെ സ്വന്തം ചിറകിനുള്ളില് കാത്തു വെക്കുന്ന പോലെ,സഫായും മര്വയും അരഫയും ജബല് ഉമറും സബീലുമെല്ലാം മക്കയുടെ മക്കളെ ചേര്ത്ത് പിടിച്ചു ലാളിച്ചു.മാനത്ത് പറക്കുന്ന മേഘക്കൂട്ടങ്ങളോട് കലഹം കൂടി ഈ നാടിനു ആര്ദ്രത നല്കി.കൊടും ചൂടില് തപിച്ച താഴ്വരകള്ക്ക് തണല് വിരിച്ചു കൊടുത്തു.ശത്രുക്കളില് നിന്ന് സുരക്ഷ നല്കി.
മക്കയിലെ കുന്നുകൂട്ടങ്ങളില് മസ്ജിദുല് ഹരാമിന് വടക്കാണ് ഈ പ്രകാശഗിരി.ഹറമില് നിന്ന് ഏതാണ്ട് മൂന്നു കിലോമീറ്റര് ദൂരം.സുഹൃത്ത് ബഷീര് വള്ളിക്കുന്നും മൂസക്കോയ സാഹിബ് പുളിക്കലും കൂട്ട് വന്നു.ഇഷാ നമസ്കാര ശേഷം ഞങ്ങള് ജബലുന്നൂര് ലക്ഷ്യമാക്കി പുറപ്പെട്ടു.ശയ്യോപകരണങ്ങളും രാത്രി ഭക്ഷണവും കരുതിയിരുന്നു.ഈ രാത്രി ജബലുന്നൂരിന്റെ ഉച്ചിയില് പാര്ക്കണം.
ജബലുന്നൂരിന്റെ താഴ്വാരത്ത് റോഡ് അവസാനിക്കുന്നു.ടാക്സി ഡ്രൈവറായ അറബി വണ്ടി തിരിച്ചു നിറുത്തിയ ശേഷം മുകളിലേക്ക് കൈചൂണ്ടി നേരെ നടക്കാന് പറഞ്ഞു.വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു,ഒരു പെരുമ്പാമ്പിനെ പോലെ മുകളിലോട്ടു നീണ്ടു ചുരുണ്ട് കിടക്കുന്ന ചെങ്കുത്തായ പാത ഭയപ്പെടുത്താതിരുന്നില്ല.താഴ്വാ
പകല് ചൂടിന്റെ ചൂര് കെട്ടിരുന്നില്ല.40 ഡിഗ്രിയ്ക്ക് മീതെയാണ് ഇപ്പോള് ചൂട്.നരച്ച കുന്നുകള് ചൂട് നിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പകുതി ദൂരം പിന്നിട്ടിട്ടുണ്ടാകും.അവിടെ ഒരു താല്ക്കാലിക പന്തല് കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്.ശീതള പാനീയങ്ങളും ലഘുഭക്ഷണവും വില്പ്പന നടത്തുന്ന കടയായിരുന്നു അത്.പക്ഷെ കട അടച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.അവിടെ വിരിച്ചിട്ടിരുന്ന പരവതാനിയില് ഇരുന്നു ഞങ്ങള് ഭക്ഷണം കഴിക്കാന് തുടങ്ങി.ഭക്ഷണ പൊതി തുറന്നു.ചുട്ട കോഴിയുടെ ഗന്ധം പുറത്തു വന്നു.കുബൂസും സലാഡും മറ്റു ചേരുവകളും പുറത്തെടുത്തു കഴിക്കാന് തുടങ്ങി.ഇരുപത്തി അഞ്ചു വര്ഷത്തോളമായി ജിദ്ദയില് ജോലിയെടുക്കുന്ന മൂസക്കോയ സാഹിബിനു മക്കയുടെയും സൗദിയുടെയും ചരിത്രം മന:പാഠമാന്.താഴെ വിദൂരങ്ങളില് മിന്നുന്ന ചെറു വെളിച്ചങ്ങളിലേക്ക് വിരല് ചൂണ്ടി സമീപ താഴ്വരകളുടെ ചരിത്രവും ഭൂമിശാസ്ത്രവുമെല്ലാം അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.അതിനിടെ ബഷീര് വള്ളിക്കുന്ന് ധൃതിയില് ബാഗ് തുറന്നു കാമറ കയ്യിലെടുക്കുന്നു.ഭക്ഷണ ഗന്ധം പിടിച്ചു ഞങ്ങള്ക്ക് സമീപത്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഒരു പൂച്ചയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉന്നം.
തപിച്ചു വരണ്ട ഈ പരവതസാനുക്കളിലും അതിജീവിക്കുന്ന പൂച്ചകള് അതിശപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.ശിഷ്ടങ്ങള് ഭക്ഷിച്ചു ഒന്ന് മുരണ്ടു അവന് എങ്ങോട്ടോ മറഞ്ഞു.
ഞങ്ങള് യാത്ര തുടര്ന്നു.ഇനി യാത്ര കുറെ കൂടി ക്ലേശകരമാണ്.കഷ്ട്ടിച്ചു ഒരാള്ക്ക് നടക്കാനുള്ള വിസ്താരമേ ഉള്ളൂ.തിരിവുകളിലെവിടെയെങ്കിലും അടിതെറ്റിയാല് താഴ്ച്ചയിലെക്കാകും പതനം.കൈവരികള് പണിതിട്ടുള്ളത് യാത്രികര്ക്ക് ആശ്വാസമാണ്.കുറച്ചു കൂടി മുന്നോട്ടു നടന്നപ്പോള് എമെര്ജന്സി ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തില് ഒരു മുഖം തെളിഞ്ഞു.മുഷിഞ്ഞ പൈജാമയും തൊപ്പിയും അണിഞ്ഞ ഒരു പാകിസ്ഥാനി.അയാള് പടവുകള് കൊത്തിയുണ്ടാക്കുകയാണ്.പിക്കാസു
സുദീര്ഘമായ ഈ മലമ്പാത ഇങ്ങനെ ത്യാഗികളായ ചിലര് വെട്ടിയതാനത്രേ.വഴി വെട്ടുന്നവര് ത്യാഗികള് ആയിരിക്കും.തീര്ഥാടകര് കിതച്ചു കൊണ്ടു പടവുകള് കയറുന്നത് നോക്കി സന്തോഷത്തോടെ അയാള് പുഞ്ചിരിക്കും.പിന്നെ തന്റെ പണിയില് ലയിക്കും.
ആയിരത്താണ്ടുകള്ക്കപ്പുരം ഈ പര്വതം എത്ര മാത്രം വരണ്ടാതാവും? എത്രമേല് വിജനമായിരിക്കും? അന്നും ഈ കുന്നിനു മക്കാവാസികള് പ്രത്യകത കല്പ്പിച്ചിരുന്നു.ഹിറാ ഗുഹയെ നെറുകയില് വഹിച്ചു ഈ കുന്നു ഇതേ നില്പ്പ് നിന്നു.വ്യാപാരവും യാത്രകളും വീര്പ്പു മുട്ടിക്കുമ്പോള് ഒട്ടകങ്ങളെ താഴ്വരകളില് മേയാന് വിട്ടു അവര് മല കയറി ഹിറാഗുഹയില് എത്തി.പര്വത ശീര്ഷത്തിലെ പ്രശാന്തിയില് അവര് ആത്മഹര്ഷം അനുഭവിച്ചു മടങ്ങി.തന്റെ പിതൃവ്യരായ ഖുരൈഷികളുടെ താവഴി പിന്തുടര്ന്ന് മുഹമ്മദും(സ) ഹിരാഗുഹ സന്ദര്ശിക്കുവാന് തുടങ്ങി.അപ്പോള് അദ്ദേഹത്തിന് പ്രായം നാല്പ്പതു.ഖദീജയെ വിവാഹം ചെയ്തു പതിനഞ്ചു വര്ഷം പിന്നിട്ടുരുന്നു.വ്യാപാരവും യാത്രകലുമായി കഴിഞ്ഞു കൂടുന്ന കാലം.വ്യക്തിപരമായി കാര്യമായ അലോസരങ്ങള് ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും പേരറിയാത്ത എന്തോ ഒരു അസ്വാസ്ഥ്യം അദ്ദേഹത്തെ വേട്ടയാടികൊണ്ടിരുന്നു.സൃഷ്ടിയുടെ നിഗൂഡതകള്,ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം,മരണം,അനന്തരം...പിടികി
ക്രിസ്താബ്ദം 634 ആഗസ്തിലായിരുന്നു അത്.അത് റമദാന് മാസമായിരുന്നു.പതിവ് പോലെ മുഹമ്മദ്(സ) ഹിറാഗുഹയില് ധ്യാന നിരതനാണ്.ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങള് തിളങ്ങി.അവ ഇരുട്ടില് കുളിച്ച ഗുഹാഗര്ഭത്തിലേക്കു ഊര്ന്നു വരികയാണോ?..സര്വത്ര പ്രകാശം..ദിക്കുകള് ഭേദിച്ച് കൊണ്ടു അശരീരി മുഴങ്ങി:
"വായിക്കുക!"
"എനിക്ക് വായിക്കാന് അറിയില്ല"-അദ്ദേഹം ഭയപ്പെട്ടു കൊണ്ടു പ്രതിവചിച്ചു.
പ്രകാശത്തികവാര്ന്ന ആ സ്വരൂപം അദ്ദേഹത്തെ അമര്ത്തി പിടിച്ചു.ആ വെളിപാട് ആവര്ത്തിച്ചു...
"വായിക്കുക,നിന്നെ സൃഷ്ട്ടിച്ച നിന്റെ നാഥന്റെ നാമത്തില്!...."
മുഹമ്മദ്(സ) പതുക്കെ അതേറ്റു പറഞ്ഞു.
വാക്കിന്റെ ഭാരത്തില് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരം വിറ കൊണ്ടു.നാക്ക് കുഴഞ്ഞു.അസ്ഥികളില് വേദന പാഞ്ഞു കയറി.
ഭയവും വേദനയും പിടി മുറുക്കിയ ഒരു വിഭ്രാന്തിയില് അന്ന് അദ്ദേഹം ഈ പടികള് ഇറങ്ങി.അത് ഖുറൈഷി വ്യാപാരിയായ മുഹമ്മദ് ആയിരുന്നില്ല.ലോകാനുഗ്രഹിയായ തിരുദൂതര് ആയിരുന്നു.
തന്റെ ഏകാന്ത വാസത്തിന്റെ പുതിയ അനുഭവങ്ങള് പ്രിയതമയുമായി പങ്കു വെച്ച് അദ്ദേഹം.
"വയ്യ,പുതപ്പിച്ചു മൂടൂ,ഖദീജാ.."
ആശ്വാസ വചനങ്ങള് കൊണ്ടു അദ്ദേഹത്തെ മൂടി അവര്.മറ്റുള്ളവര്ക്ക് അഭയവും ആശ്വാസുമായ അങ്ങയെ അള്ളാഹു കൈവിടുകയില്ല.
ആ വിചിത്രാനുഭവത്തിന്റെ രഹസ്യമറിയാന് ഖദീജയ്ക്കും തിടുക്കമായി.തന്റെ ബന്ധുവും ക്രിസ്തീയ പുരോഹിതനുമായ വരഖതുബിനു നൌഫലിനെ സമീപിച്ചു ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങള് വിസ്തരിച്ചു.വരഖ ഹിബ്രുവില് നിപുണനായിരുന്നു.പൂര്വ വേദങ്ങളില് പ്രവീണന്.ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ താടി ഉഴിഞ്ഞു അന്ധനായ ആ പുരോഹിതന് പറഞ്ഞു:
"മുഹമ്മദ് ഭാഗ്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.ഭയക്കാനില്ല,
ഞങ്ങള് ഇപ്പോള് ജബല് നൂറിന്റെ ഉച്ചിയില് എത്തിക്കഴിഞ്ഞു.അര്ദ്ധ രാത്രി പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു.ഇപ്പോഴും സന്ദര്ശകരുടെ തിരക്കൊഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.എന്നല്ല,
അങ്ങകലെ മസ്ജിദുല് ഹരാമിന്റെ മിനാരങ്ങള് കാണാം.ചരിത്രം വീണുറങ്ങുന്ന മക്ക നഗരി.മലകള് കൈകോര്ത്ത് പിടിച്ചു കഅബയെ കാക്കുന്നു.ഇപ്പോഴും പ്രാചീനമായ ഒരു ശാന്തി ഈ മലകളിലും താഴ്വാരങ്ങളിലും തളം കെട്ടി നില്പ്പുണ്ട്.ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ വിളി കേട്ടു ഇട മുറിയാതെ വന്നു പോകുന്ന തീര്ഥാടക ലക്ഷങ്ങള് ഈ സമാധിയില് ലയിച്ചു ചേരുന്നു.വിദൂരത്ത് എവിടെയോ ഒരു മല മുകളിലെ കുടിലില് മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന വെട്ടം കണ്ടു.
ആകാശം നോക്കി കിടന്നു.നക്ഷത്രങ്ങള് മിഴി തുറക്കുന്നു.ഇതേ നക്ഷത്രങ്ങള് വെളിപാടിന്റെ പ്രാരംഭസുദിനത്തില് ഉള്ളു നിറഞ്ഞു ചിരിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം.ജിബ്രീല്,
സുബഹി ബാങ്കിന്റെ നാദധ്വനികള് ജബലുന്നൂരില് പ്രതിധ്വനിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് ഉണര്ന്നത്.ചുറ്റിലും സന്ദര്ശകര് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ഇന്ന് വെള്ളിയാഴ്ചയാണ്.പൊതുവേ സന്ദര്ശകര് കൂടുന്ന ദിവസം.ഹിറ സന്ദര്ശനം ഹജ്ജിന്റെയോ ഉമ്രയുടെയോ ഭാഗമല്ല.ചരിത്രം അയവിരക്കാനും ചരിത്രഭൂമി കണ്ടു മനം നിറയാനുമാണ് വിശ്വാസികള് ഇവിടെ വരുന്നത്.എന്നാല് അല്പജ്ഞ്ജരും അന്ധവിശാസികളും ഇവിടെ വെച്ച് പ്രത്യേക നമസ്കാരങ്ങള് നിര്വഹിക്കുന്നു,കരഞ്ഞു പ്രാര്ഥിക്കുന്നു.പാറകെട്ടുകളെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു.അതൊന്നും അരുതെന്ന് എഴുതി വെച്ചത് പക്ഷെ അവരെ അതില് നിന്നു തടയുന്നില്ല!
നേരം പുലര്ന്നിരിക്കുന്നു.ഞങ്ങള് ആ കടയില് നിന്നു ഒരു ചായ വാങ്ങി കുടിച്ചു.എത്രയോ ദൂരം നടന്നു സാധനങ്ങള് ചുമലേറ്റി വേണം ഇവിടെ എത്തിക്കാന്.എങ്കിലും അമിത വിലയൊന്നും ഈടാക്കുന്നില്ല.സൂര്യ വെട്ടത്തില് ജബലുന്നൂര് തിളങ്ങുന്നു.കൂടുതല് നേരം ഇവിടെ തന്നെ കഴിയാന് തോന്നി.നേര്ത്ത കുളിരുമായി ഒരു തെന്നല് കടന്നു പോയി.ഇനിയും വൈകിയാല് ചൂട് ശക്തി പ്രാപിക്കും.പിന്നെ മലയിറക്കം പ്രയാസകരമാകും.ജുമാ നമസ്കാരത്തിന് ഹറമില് എത്തണമെങ്കില് ഇപ്പോഴേ ഇറങ്ങണം.
പാതി വഴിയില് ഒരു കല്പ്പടവില് വിശ്രമിക്കുന്ന വൃദ്ധ ദമ്പതികളെ കണ്ടു.എണ്പത് പിന്നിട്ടു കാണും.പ്രായം അവരുടെ മുഖത്ത് രേഖാചിത്രങ്ങള് വരച്ചിട്ടുണ്ട്.വടി നിലത്തൂന്നി,ചേര്ന്നിരിക്കുന്ന അവരുടെ ചെറിയ വെള്ളകണ്ണുകള് ഇന്നലെ കണ്ട പൂച്ചയെ ഓര്മിപ്പിച്ചു.
അടിവാരത്ത് എത്താന് ഒരു മണിക്കൂറിലധികം നടന്നു.ഒരിക്കല് കൂടി ജബല് നൂറിനെ നോക്കി കൈവീശി.
Posts
